Müsaadenizle bugün yiğidin hakkını yiğide vermek babından, birazcık İl Dernekler Müdürlüğünü öveceğim..
Ben her zaman Devletin, vatandaşla birebir muhatap olan birimlerinde çalışan personelin, özel bir eğitimden geçmesinden yanayım.
Vatandaş bu; gelir, işinin çabuk bitmesini ister. Karşısında Devlet var..
Hele Devletin o biriminde çalışan, birazcık kabadayı veya havalı, veya kendini beğenmiş biri ise, hakemlik yıllarımdan kalma tabirle, Memur-vatandaş ilişkisi çoğu zaman karakolda biter hesabı, olay; vatandaşın ya sinir küpü olmuş bir vaziyette mekanı terk etmesiyle, veya daha üst düzey bir amire ulaşmasıyla sonuçlanır.
Yani bir nevi torpil müessesesi devreye girer.
İşte, Kahramanmaraş İl Dernekler Müdürlüğünde bu tür vaka’lar yaşanmaz.
Vatandaş sinirli gelir, pamuk gibi çıkar. Çünkü işi halledilmiştir ve hatta, yanlışı varsa onlar bile düzeltilmiştir. Git düzelt denmemiştir, ceza kesilmesine zemin hazırlanmamıştır.
Vatandaş çıkarken, Allah Allah bu nasıl iş der.
Bendeniz, Kahramanmaraş Büyükşehir Gazeteciler Derneği Başkanı olarak aşağıda anlatacaklarımın bizzat şahidiyim ve yaşamışıyım.
İl Dernekler Müdürlüğü yeni ihdas edilip, Emniyet bünyesinden ayrıldıktan sonra, bir müddet alikıran-baş kesen durumundaydı.
Vatandaşa yol göstermek yerine, ceza kesmeyi kendilerine şiar edinmiş ve vatandaşın, özellikle dernek yöneticilerinin bin bir salavat getirerek gelmek zorunda oldukları bir kurum halindeydi.
Şimdiki konumu ise tam tersi.
Teknolojik iletişimi en iyi kullanan kurumlardan biri haline geldi. Vatandaşın salavat getirerek değil, neredeyse 24 saat kapısını çalabilecekleri bir pozisyon içerisine girdi.
Genel Kurul zamanı yaklaşan derneklere önce mesajla, sonra telefonla hatırlatmalar, evrak düzenleme konusunda yardımcı olmalar, geciken evraklarınız getirin diyerek devlet baba şefkati ile arayıp sormalar..
Vatandaşa yardım hususunda ne ararsanız var bu Müdürlükte.. (Kendimden biliyorum, başkanı olduğum dernek, bu güzel ekibin vatandaşı sıkı takip politikası sonucunda tarihinin en sorunsuz ve en eksiksiz günlerini yaşıyor..)
Bu tabii ki öncelikle İl Dernekler Müdürü Mehmet Temizkan’ın olaya yaklaşım farkı ve ekibine olan güveninin tam olmasından kaynaklı.
“Vatandaş buradan sonsuz memnuniyetle ayrılmalı, biz bunun için buradayız, Devlet ceza kesmek yerine, yol gösterici olmalıdır” diyen Müdür Temizkan’ın bu düşünceleri tamamen, diğer personele de yansımış.
Ne demiş atalar..
Balık baştan kokar.
Ama bu kurumdan gelen kokular fevkalade, mis gibi…
Gerektiğinde, İl Müdürünün yokluğunu hiç aratmayan, yukarı hiç sorun taşımayan, dernek işlemlerinin seri bir şekilde gerçekleşmesi için maestroluk yapan Şef Malik Yılmaz,
Bıkmadan usanmadan vatandaşa yapması gerekeni anlatan, gerektiğinde bizzat vatandaşla birlikte kafa yoran VHKİ(Veri hazırlama ve kontrol işletmeni Fatma Tıraş,
Kurumun ilk zamanlarını çok iyi bilen VHKİ-Ebumüslüm Bıçakcı,
Diğer VHKİ kadrosunda olan Afşin Gül, Fevzi Ülger, Alper Ayyıldız, Emine Doğanve Memur Ali Kemal Atabey.
Hepsi sorumlu oldukları kısımlarla ilgili vatandaşın emrine amade..
Kahramanmaraş İl Dernekler Müdürlüğüne, Devlet’in BABA yüzünü gösterdikleri için sonsuz teşekkürler ediyorum.
Çizgilerini bozmamaları temennisiyle..
